Klik op de geluidsknop als je het fragment nog eens wilt horen. Lees de tekst en kies dan wat goed is volgens jou.

De kat had deze titel voor zijn meester bedacht, want het klonk heel voornaam.
“Wel zeg tegen je meester dat ik heel blij ben met zijn presentje en breng hem mijn hartelijke dank over.”

Een paar dagen later verstopte de kat zich tussen het hoge koren, waar veel vogels kwamen. Hij hield de zak wijd open tot er een paar patrijzen invlogen.

Deze deed hij ook cadeau aan de koning, die ze prachtig vond en de kat hartelijk bedankte. Zo ging de kat drie maanden door. En elke keer als hij de koning wild bracht, zei hij dat het van het land van de markies van Carabas kwam.

Op een dag hoorde de kat dat de koning uit rijden zou gaan, samen met de prinses. Vlug ging de kat naar zijn meester. “Als je nu gauw meekomt, dan ben jij voorgoed uit de zorgen.”

"Hier moet je gaan zwemmen in de rivier. Laat de rest maar aan mij over.”En de molenaarszoon deed precies wat de kat hem gezegd had, al had hij geen idee wat er zou gaan gebeuren.

Terwijl hij aan het zwemmen was, kwam de koning in zijn koets voorbij. De kat stond zwaaiend langs de kant van de weg. “Help! Help, oh help dan toch! Mijn meester, de markies van Carabas verdrinkt! Help!”De koning hoorde het geschreeuw stak zijn hoofd uit het rijtuig om te zien wat er aan de hand was.

“Koetsier, ga die arme man helpen. Die kat is de dienaar van de markies van Carabas, die mij zo vaak van die fijne cadeautjes gebracht heeft.”

En terwijl de koetsier de molenaarszoon aan wal hielp, kwam de kat naar de koning toe.“Sire, dieven hebben de kleren van mijn meester gestolen. Ik heb ze nog geprobeerd te grijpen, maar ze waren me te vlug af.”

“Koetsier ga onmiddellijk naar het paleis en haal een van mijn beste pakken voor de markies van Carabas. Haast je!”

Toen de molenaarszon de kleren van de koning had aangetrokken zag hij er heel knap uit, als een echte markies.